================

ปูจ๋า..

================

 

วันจันทร์ที่ 1 ธันวาคม 2557

 

ส่งอี๊ตอนเช้าเสร็จ ก็เลยไปหอกลาง หาหนังสือไปทำวิทยานิพนธ์

ข้างนอกเหมือนเดิมมากๆ แต่พอเข้าไปด้านใน ดูไฮโซขึ้นมากมาย 

ปูจ๋า

สิบกว่าปีแล้วจิ ที่ไม่ได้เข้ามาเลย

เปลี่ยนแต่ชั้นล่าง แต่ชั้นบนๆ ก็ยังเหมือนเดิม 

ห้องน้ำกะตู้กดน้ำดื่มยังเหมือนเดิมเลย 

ยังคง ยอง ยอง ฉี่ กะ ยอง ยอง .. เหมือนเดิม ฮ่าๆ

เปลี่ยนเห้อออ  ^^" 


ซีร็อกหนังสือมานิดๆ หน่อยๆ  ไม่กล้าเอามาเยอะ กลัวแบกกลับไม่ไหว

ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ค่าซีร็อกก็ยัง 50 สตางค์เท่าเดิมเนอะ ดีจัง

 

ออกจากจุฬา ก็แวะซื้อยาแก้หวัดไปให้ต่อ

แล้วก็พวกยาต่างๆ ตุนไว้เอากลับไปนิวฯ

 

ออกจากบ้านต่อ ก็ไปซื้อยาอม

ยามณีรัตน์โอสถ ตำรับยาสมัย ร.5 เลยนะเออ

ที่รู้จักก็เพราะแม่ต่อให้มาอมตอนไอ

แล้วต่อก็เลยเอามาอมด้วย ทีนี้ต่อเลยติด อมทั้งวันอ่ะ

ประหนึ่งมันคือยาอมระงับกลิ่นปาก ฮ่าๆ

ไปไหนมาไหน ก็พกติดตัวตลอด

แถวบ้านต่อมีขายขวดละ 50 บาท

แล้วพอลองดูที่ขวด เห็นที่อยู่สถานที่ผลิต อยู๋แถวๆ แบริ่งนี่เอง

ใกล้บ้านเราจะตาย เลยลองไปซื้อถึงที่เลย

ไม่น่าเชื่อว่าแบริ่งจะมีซอยเล็กซอยน้อยลึกมากขนาดนี้

ถนนเข้าไปมณีรัตน์โอสถยังก้ะโลกพระจันทร์

 ปูจ๋า

สถานที่ผลิตดูขลังสมกับเป็นยาตำรับ ร 5  ^^”

เรือนไม้ที่เห็นในรูป น่าจะเป็นออฟฟิศ มากกว่า

ไม่น่าจะใช่ที่ผลิตยา

แต่บ้านหลังใหญ่ ทรงสมัยใหม่ ทางนู้น น่าจะเป็นบ้านเจ้าของ

 

ซื้อที่นี่ถูกกว่าซื้อที่ร้านเยอะเลย

ที่นี่ขาย 15 ขวด 500 บาท ตกขวกละ 30 กว่าบาท

ซื้อมา 30 ขวด ก็ประหยัดไปได้ เกือบหกร้อยแน่ะ

แต่แลกกับถนนหลุมพระจันทร์นิดนึงนะ  ^^”

 

จากแบริ่ง ก็ต่อด้วยลาซาล

แวะหาหลานน้อยเอวากะแม่เอ หลานคนแรกของกลุ่มเลย

ดีใจ เพื่อนแต่งงานแล้วย้ายมาอยุ่ใกล้ๆ บ้านเรา

หลังจากโดดเดี่ยวอยู่คนเดียวแถบนี้มานาน ฮ่าๆ

 ปูจ๋า

ซื้อเสื้อผ้าจากนิวฯ ไปฝากเอวาด้วย

เอวาน่าร้ากกก ฉลาดมากเลย

แค่ไม่กี่เดือนเองนะ แต่บอกให้ทำไรนี่ ทำได้หมดทุกสิ่ง

แต่ช่วงนี้เอบอก เอวาฟันกำลังจะขึ้น

กัดแม่ตลอดเลย ฮ่าๆๆ


เอวางง ใครน่ะ ป้าคนเนี้ยย ^^" 

ปูจ๋า

ตอนเย็นก็อยู๋กินข้าวกับเอเลย อิ่มจังตังอยู่ครบ แฮ่

 

================

 

วันอังคารที่ 2 ธันวาคม 2557

 

ส่งอี๊นตอนเช้าเหมือนทุกๆ วัน

แล้วก็กลับเข้าบ้าน อาบน้ำ แต่งตัว เที่ยงๆ ออกไปใหม่

วันนี้แวะเอาของฝากไปให้หลานน้อยอีกคน น้องมิวมิว

ลูกเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยประถมนุ่นน

แต่คุณดวงพร ไม่ยอมให้ไปหาเพราะ มิวมิว ยังเด็กมาก

แม่ไม่อยากรับแขก ฮ่าๆๆ

ก็เลยเอาของไปฝากไว้ที่บ้านแม่แทน

 ปูจ๋า

คุณแม่ได้ชุด แล้วถ่ายรูปส่งมาให้ดู 

ปลื้มมม เลย น่ารักมากมาย ^^


บ่ายๆ ก็ขับรถยาวไปหาพ่อที่สมุทรสาครนุ่นเลย

พ่อพาไปไหว้กระดูกย่าที่วัดใหญ่บ้านบ่อ แล้วก็ชี้ให้ดูว่าตรงนั้น ตรงนี้ ก็ญาติเรา

ประมาณว่า ที่ใส่กระดูกทั้งแถบนั่น ญาติเราหมดเลย

คือ หนูไม่รู้จักใครเลยพ่อ แฮ่ๆ รู้จักแค่พ่อกะย่านี่ล่ะ

นี่กะว่าไว้ว่างๆ จะทำ family treeญาติฝั่งแม่ กะญาติฝั่งพ่อ เก็บไว้ละ

เพราะถ้าพ่อกะแม่ไม่อยู๋ขึ้นมา ก็ไม่รู้จะไปถามใคร  ^^”

 

พอไหว้ย่าเสร็จ พอก็พาไปซื้อปู

ถ้าปูพ่อเลือกให้นี่ มั่นใจได้ ใหญ่และเนื้อแน่นทุกตัว

แต่ทุกทีคือพ่อซื้อ แล้วเอามาต้มให้เลย

คราวนี้เกิดรู้สึกผิด ไม่อยากให้พ่อทำบาป

เลยบอกพ่อไม่ต้องต้มให้หนู เดี๋ยวหนูไปจัดการเอง

(ในใจคิด ใครจะทำเป้น แล้วมันก็บาปอยู่ดีมั้ยวะ  - -“ )

แต่คือพ่อตั้งใจมาก อยากให้เราซื้อปูกลับบ้าน

เพราะปูแถวบ้านพ่อตัวใหญ่และถูก

ถ้าบอกพ่อว่าไม่เอา ไม่ไปซื้อ เดี๋ยวพ่อเสียใจแน่ๆ

ก็เลยต้องเลยตามเลย ตามใจพ่อ

 

ได้ปูเป็นๆ เพิ่งจับมาใหม่ๆ ตัวนึงเกือบโลอ่ะ

ซื้อมา 7 ตัว ฝากบ้านต่อ 4 บ้านเรากะนิ้งหน่อง 3

แล้วก็ซื้อหอยแครงดองมาด้วย

จำราคาไม่ได้เลยซักอย่าง คุ้นๆ ว่าหอยดองโลละ 80 รึไงเนี่ย

 

ขับรถกลับบ้านด้วยความรู้สึกผิดตลอดทาง

เพราะเกรงใจพ่อแท้ๆ เลย  ไม่น่าซื้อปูเป็นๆ มาเร้ยย

แต่อีกใจก็ดีใจจะได้เอาปูสดๆ ตัวใหญ่ๆ ไปฝากที่บ้าน แล้วก็บ้านต่อ 

คุ้นๆ ว่าแม่ต่อก็ชอบกินปู

                           แต่มั่นใจว่าแม่เราไม่ปลื้มแน่ๆ ^^”                         

 

ขับรถกลับถึงบ้าน แม่บ่นจริงด้วย ฮ่าๆๆ

ต้องรีบเอาไปซ่อนอี๊ ถ้าอี๊เห็นว่าเอามาตอนยังเป็นๆ อยู่ อี๊ไม่กินแน่ๆ

แต่สรุปว่า แม่ให้เอาไปให้บ้านนิ้งหน่องให้หมดสามตัวเลย

แม่บอกถ้าอยากกิน ค่อยไปกินตามร้านที่เค้าฆ่าแล้วดีกว่า

อร่อยน้อยหน่อย แต่สบายใจกว่า

แบบนี้มันทำใจลำบาก

 

ตอนย้ายปูออกจากถุง มาใส่กะละมัง

โดนปูหนีบนิ้วเลือดอาบเลย Y_Y

เค้าเรียกกรรมทันตาเห็น

แม่บอกนี่ยังโชคดีนะ มันหนีบแล้วปล่อยหลุด

ปกติ ปูมันหนีบไม่ปล่อยนะ

แล้วแม่ก็เรียกให้ไปดูหน้าปูตัวที่กัดเราเมื่อตะกี้

เห็นแล้วขนลุกเลย หน้าแบบจะฆ่าเราเลย ดูโกรธสุดๆ

ก็สมควรแล้วล่ะ ก็เราเอามันมาฆ่านิ YY

 

แต่แม่ก็บอกให้ลืมมันไป อย่าไปคิดถึง

เดี๋ยวจิตจะไปผูกติดกับมัน

นี่ถ้าปุบปับตายตอนนี้ขึ้นมา ได้เกิดใหม่เป้นปูแน่ๆ อ่ะ

เพราะใจคิดถึงมันตลอด

แม่บอกปูที่เราซื้อก็ต้องมีกรรมมีเวรของมันมา 

ถึงต้องมาเกิดเป็นปู ให้คนมาจับไปฆ่ากินแบบนี้

หรือเราอาจจะเป็นเจ้ากรรมนายเวรเค้ามาแต่ชาติไหน

แม่บอกซื้อมาแล้วก็แล้วไป 

คราวหลังก็อย่าซื้อมาอีกแล้วกัน เพราะซื้อมาเธอก็ใจไม่ดี ใจเสียอยู่แบบนี้

พี่เป็ดบอก ปูพวกนี้เนี่ย ชาติที่แล้ว เป็นพวกอันธพาล เป็นคนไม่ดี

แหงเลย หน้าโหดมาก - -“

 

แต่ถ้าเป็นพ่อกะต่อ จะคิดไปคนละแบบกับที่บ้านเราเลย

พ่อบอกไม่เป็นไร ไม่บาปหรอก มันเป็นอาหาร

ต่อก็พูดเหมือนกันเลย ต่อบอกเราไม่ฆ่า คนอื่นก็ฆ่าให้เรากินอยู่ดี

มันจะต่างกันตรงไหน

 

ก็นานาจิตตังเนอะ เลือกเชื่อเอาที่เราสบายใจ

ส่วนหนิง.. เลิกซื้อปูเป็นๆ แน่ๆ ละ นี่กะว่าจะเลิกกินปูเลยด้วย

ไม่เอาอีกแล้ว ขอโทษและขออโหสินะปูทั้ง7

 ปูจ๋า

ตอนเย็นออกไปรับอี๊พร้อมกันทั้งบ้านเลย

แวะตลาดนัดแถวบ้าน หลานกะนิ้งหน่องมาขายขนมเค้กที่นี่

บางคนอายนิ ขายของตลาดนัด

แต่เราภูมิใจกะหลานมากๆ

นอกจากหลานไม่อายที่จะมาขายของแบบนี้แล้ว

ยังเป็นเด็กกตัญญู เลิกเรียนก็รีบกลับบ้านมาช่วยแม่ขายของ

นิ้งหน่องเป็นคนทำเค้ก แป้งกะป่านก็เป็นคนเอาไปขาย

บางวันก็เอามาขายตลาดนัด บางวันก็โพสในเฟสบุค ขายเพื่อนๆ

มันก้ไม่ได้เป็นรายได้เยอะแยะอะไร

แต่มันภูมิใจ แล้วก็ปลื้มใจนะ : )

 

ออกจากตลาดนัดก็ไปรับอี๊ที่ รพ จุฬา 

แล้วก็เลยมากินข้าวที่จามจุรีสแควร์

นัดพี่ใยมาเจอกันที่นี่เลย จะได้กินข้าวเย็นด้วยกัน

 

แต่แค่จาก รพ จุฬา มาจามจุรีสแควร์ สองไฟแดงแค่เนี้ย

ติดเป็น ชมๆ เลย ติดแบบไม่ขยับเลย

พี่ใยนั่งรถไฟฟ้ามา เข้าไปนั่งรอในร้านก่อนพวกเราเป็น ชม ละนิ

ตอนรถติดอยู่ด้านหน้าตึก ก็เลยให้ที่บ้านลงกันไปก่อน       

จากหน้าตึกกว่าจะกระดึ้บๆ เลี้ยวเข้าที่จอดรถได้ ก็อีกเกือบ ชม

มันอารายกานน (โว้ยย)

 

กว่าเราจะจอดรถเสร็จ เดินเข้าร้าน คือทุกคนอิ่มหมดแล้ว

ไม่รอกันเร้ยยย ฮ่าๆๆ

แต่ก็ไม่ได้อยากจะกินอยุแล้วล่ะ แค่อยากพามากินมากกว่า^^

มีความสุขดีนะ วันนี้ทุกคนอารมณ์ดี รถติดก้อไม่มีใครหงุดหงิดเลย

ขำกันตลอดทาง ชอบจัง : )


สองศรีพี่น้อง อิอิ 

ปูจ๋า


ถึงที่บ้านจะสั่งปูผัดผงกะหรี่มากิน 

เราก็ไม่กินปูนะ เขี่ยๆ เนื้อปูออก ไม่รู้จะทำได้กี่วัน  - -"

แต่พอนึกถึงหน้าปูตอนจ้องจะฆ่าเรา ก็จะกินไม่ลงเองอ่ะ 


กินอิ่ม ก็ถ่ายรูปครอบครัวซะหน่อย

ถ่ายหน้าทางเข้าห้องน้ำเลย ฮ่าๆ

ปูจ๋า


แล้วก็กินสเวนเซ่นต่อ แต่จังหวะนี้ใกล้เวลาละครอี๊มาแล้ว

ต้องรีบกินรีบกลับ

ไปไหนไปได้หมด ขออย่างเดียว อย่าพากลับบ้านเลยเวลาละครมา ฮ่าๆ

 ปูจ๋า

วันนี้พร้อมหน้าพร้อมตา แฮปปี้แฟมิลี่มากๆ  ^^

 

ส่วนต่อวันนี้ไปถ่ายรูปติดบัตร แล้วก็เลยไปร้านรูม กินข้าวกะเพื่อนๆ ต่อ

 

====================

ปล. ป้าเจี๊ยบ ขอบคุณนะคะ ปกติหนูก็ไม่ค่อยจะใส่หวานๆ แบบนี้เลยค่ะ ^^
      น้องลี่ ไม่รู้จะต้องรอไปถึงเมื่อไหร่อ่ะจิ สงสัยน้องลี่จะรอเก้อ ฮ่าๆ
      อาจา  เซฟไปเร้ยย ^^

     Share

<< Tor's sister big day part 2หอยแครงดอง >>

---------------------------------------------

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

wh0cd465657 <a href=http://bentyl.live/>bentyl 20</a> <a href=http://motilium.shop/>motilium</a> <a href=http://prednisolone.work/>prednisolone</a> <a href=http://advair.store/>citation</a> <a href=http://lasix.mba/>100 mg lasix no prescription</a> <a href=http://tamoxifen.reisen/>tamoxifen</a>
Charleselole   
Wed 5 Jul 2017 21:08 [3]
 

wh0cd377890 <a href=http://benicar.world/>benicar 20 mg</a> <a href=http://atenolol.mba/>atenolol</a> <a href=http://vermox.reisen/>where can i buy vermox medication online</a> <a href=http://levlen.reisen/>generic levlen</a>
Charleselole   
Mon 3 Jul 2017 1:36 [2]
 

ยาอม ราคาน่าคบหานะคะ
ศูนย์หนังสือ จุฬา เนี่ย พี่ยังไม่เคยได้ไปเลย เนื่องจากมันไกลบ้านมากกก

การล้างแคนของปู ทำได้สำเร็จ แต่จะบอกว่าเคยโดนเช่นกัน ปวดมาก
พี่โม   
Fri 17 Apr 2015 8:16 [1]

Last Chirstmas Party in Christchurch
ขา (ใหญ่) จ๋า เกงขอลา
กุ้งตัวหย่ายย
กลับ Christchurch แล้วน้า
หอยแครงดอง
ปูจ๋า..
Tor's sister big day part 2
Tor's sister big day part 1
Before the wedding day...
ของอรอ่ยแพร่งภูธร
เจอหลานๆ และอาจารย์ที่ปรึกษา